..ای کاش آن حقیقت عریان محض را
هرگز ندیده بودم....
دیدم که بیدریغ . بارشته فریب
این رقعه رقعه زندگیم کوک می خورد
داناییم به ناتوانی ام افزود
دیدم که آن حقیقت عریان زچشم من
مکتوم مانده بود
درزیرچشم باز من - اما همیشه کور....
......................................................
چقدر خسته ام.چقدر آشفته..از خستگی حتی خوابم نمی بره..مردم انقدرکه پا به پای زمان حرکت کردم..کاش میشدزمان متوقف بشه ..تا من یه نفس راحت بکشم.
.......................................................
دیدم که رود
رود که یک روز باک بود
اینک در استحاله سیال خویش
تسلیم محض پهنه مرداب می نمود..
سلام
وبلاگ قشنگی داری
به ما هم سر بزن با تشکر
مدیریت وبلاگ کامپیوتر